COLUMN ‘Laat jezelf niet belemmeren’

    Geert Jan Den Hengst

     Ambassadeur Bewustwording

     Toegankelijk Zwolle

 

Neem het hen eens kwalijk! Als er bijvoorbeeld een straat of een winkel aangepast moet worden, dan heeft aandacht voor de toegankelijkheid niet de prioriteit. Logisch, want het gaat immers om het plaatje, niet om de details. Ja, ik die rolstoel afhankelijk ben, zou er als eerste op letten of ik er toegang tot kan hebben. Maar zij, bij wie het hebben van een beperking of een ziekte een onbekende wereld is, denken daar niet aan.

Zwolle schijnt niet alleen groeiend, maar ook flink bloeiend te zijn. Misschien zit het aantrekkelijke in de combinatie van het oude stadscentrum, met de gezellige uitstraling van vroeger (maar ook hoge drempels en hobbelige straatjes). Daarnaast is er het veelzijdige aanbod in horeca, kunst en cultuur. Dit samen werkt als een magneet op de inwoners zelf en het toerisme en dat ruikt naar geld. Ikea kwam eerst en daarna hebben ook Primark, Pathé en Zara kwijlend aangeklopt bij Zwolle.

Kennelijk wonen wij in een ideale stad waar iedereen welkom is. Hoe meer zielen hoe meer vreugd. Uiteraard ook mensen met een beperking. Toch? Een toegankelijke stad, dat wil Zwolle zijn. Sterker nog, dat móét het zijn. Volgens de grondwet dient Zwolle, lees: moet geheel Nederland, zijn of haar stinkende best te doen om voor iedereen goed bereikbaar te zijn of te worden, om te beginnen met de openbare ruimtes.

Maar is Zwolle anno nu wel toegankelijk?

Ja en nee! Zeker, toegankelijkheid krijgt de nodige aandacht. Maar toch, het kan nog meer. Een stad aanpassen, zodat ook mensen met een beperking toegelaten kunnen worden is meer dan een oprit aanleggen bij een stoep. Een stad toegankelijk maken begint met bewustwording van de mensen die uiteindelijk de toegankelijkheid moeten gaan creëren. Dit lijkt eenvoudig, maar de mensen om wie het gaat zich bewust laten zijn van een beperking is een grotere klus.

Aandacht hebben voor toegankelijkheid is zeker nog niet voldoende geïntegreerd. Sterker nog, de uitdrukking toegankelijkheid moet door velen nog worden ontdekt. Stel, je bent wethouder, gemeenteraadslid of ambtenaar, wie of wat let er dan op de toegankelijkheid? Of je bent stedenbouwkundige, opzichter danwel stratenmaker, waar is er dan bewustwording in het proces van creëren? Of stel, je bent ondernemer en hebt een winkel. Als er bij het inrichten van de winkel toch minder ruimte is dan verwacht, dan zal de ambitieuze ondernemer net zo lang puzzelen tot het gehele assortiment in de winkel past. De loopruimte is dan wel wat beperkter, maar de ondernemer is tevreden en belangrijker, de klanten ook. Tot er op een dag iemand naar binnen probeert te rollen. Aai, daar was even niet op gerekend. Er wordt gedacht, maar is dat irritatie of schaamte?

Het feit dat ik van een elektrische rolstoel afhankelijk ben is voor mij geen belemmering om er op uit te gaan. Aan mijn hersenen en mijn mond mankeert toch niets? Deze instelling bevalt mij goed en ik kan anderen alleen maar adviseren dit ook te doen. Maar dan moet de stad en zij die deze maken wel meewerken. Laat jezelf niet belemmeren. Niet door je beperking, niet door een eventuele rolstoel, niet door Zwolle.

 

Volg zijn blog: Geerts gezwets over zijn leven, een leven met MS!

Dit vind je misschien ook leuk...