COLUMN ‘Wind’

 ″Hallo, mijn naam is Geert, ik ben 43, 44, 45, 46 jaar oud en dit is de zesde, zevende, achtste, negende keer dat ik hier ben. Mijn wens, noem het hoofddoel, is om solo het water op te gaan.″

De laatste jaren stelde ik mijzelf met woorden van deze strekking voor aan de anderen tijdens het kennismakingsrondje. Binnenkort mag ik weer, al zal het een klein beetje anders zijn. De opmerking dat ik graag in mijn eentje wil zeilen was trouwens wel wat gechargeerd. Samen in een zeilboot verblijven is natuurlijk gezellig en dat zou ook weldegelijk gebeuren, maar graag wilde ik het euforische gevoel van eerder evenaren.

Het is ondertussen een vanzelfsprekendheid geworden. In de zomervakantie een week weg om mijn behoefte aan zeilen te bevredigen. Of ik wellicht nog ergens anders heen zal gaan, dat bepaalt mijn portemonnee. De negen voorgaande keren verbleef ik op een eilandje, midden op de Loosdrechtse plassen. Om dagelijks vanuit het haventje met een van de verschillende type zeilboten de hopelijk voldoende aanwezige wind te bespelen.

In de loop der jaren hielden mijn ledematen er steeds meer mee op. Hoe lang zou ik nog kunnen blijven zeilen? De motivatie bleef, het vertrouwen ging verloren. Maar als ik een rolstoel met mijn kin kan besturen, waarom dan niet een zeilbootje? Deze tegenvraag legde ik op het eiland aan de begeleiding voor. Aldus geschiedde! Gedurende een aantal uren hoefde ik met niemand anders dan de wind te dealen. Het gevoel om helemaal alleen op het water te zijn is geweldig. Het geluid van de stilte is prachtig!

Dit jaar wordt het anders, omdat ik de gehele week op dezelfde boot blijf, inclusief overnachten. Vanuit Enkhuizen vertrekt de Tweemastklipper Lutgerdina voor een trip naar daar waar wij willen. Dat bepalen de deelnemers, bemanning en vrijwilligers met elkaar. We zwerven over het IJsselmeer, de Waddenzee en de Friese meren. In mijn eentje het water opgaan zal er dus niet inzitten. Wel hoop ik met mijn kin het roer van deze boot te bedwingen. Dat wind en water de baas zullen blijven zal ik moeten accepteren.

In mijn vorige leven had ik geen affiniteit met zeilen. Maar toen ik een nieuw leven moest leren leven en ook een invulling wilde geven aan het onderwerp vakantie, kwam ik in contact met Sailwise. Voor het eerst op het eiland, bleken anderen hier al jaren te komen. Wat saai, wat beperkt, dacht ik toen. Ondertussen weet ik wel beter.

Naast de jaarlijkse watersportweek ben ik in de loop der jaren op verschillende bestemmingen geweest. Niet wereldwijd, zo’n avonturier ben ik ook weer niet. Ook niet individueel, maar met een groepsreis. Ja, de makkelijke weg! Een poging om naar Barcelona te vliegen heb ik voortijdig gestaakt. Dit gebaseerd op verhalen hoe er door het grondpersoneel op een gemiddeld vliegveld met bagage, dus ook (elektrische) rolstoelen, wordt omgegaan. Maar met een bus naar Noorwegen of de Dolomieten, Berlijn of Parijs, er gaat niets boven een week zeilen!

Ook al werk ik niet meer, toch ga ik altijd in de zomervakantie. Waarom? Gewenning uit mijn vorige leven, denk ik.

En nu maar hopen op wind, niet te veel!